انتخاب طبیعی و داروینیسم

برای توضیح این باید از اینجا شروع کنیم که بدن موجودات زنده چطوری کار میکنه. باید از چند اصل اساسی شروع کنیم.

  1. (اگه از نحوه کارکرد ژنوم موجودات با خبرید برید بخش بعدی) تقریبا همه شما میدونید که DNA و ژنوم موجودات زنده هست که تعیین میکنه. در واقع، از روی DNA مولکول های RNA رونویسی میشن و از روی الگوی RNA پروتئین ها رو میسازه (به این سادگی هم نیست ولی بذارید سادش کنیم)
    خب، سوالی که اینجا پیش میاد اینه که DNA از چی تشکیل شده؟ DNA یه اسیدنوکلئیک 2 رشته ای هست که از مونومر های نوکلئوتید ساخته شدن. من زیاد وارد جزئیات نمیشم، در این حد بدونید که 4 نوع نوکلئوتید وجود داره که با حروف A T C G نشونشون میدیم و هر توالی 3 حرفی از این نوکلئوتید ها به یک آمینواسید (مونومر های سازنده پروتئین) خاص تبدیل میشن.
    این توضیح خیلی خیلی خلاصه بود.
  2. ژنوم به زاده ها منتقل میشه، اما در این هنگام تغییرات تصادفی کمی داره که به علت خطای همانندسازی هست.
    به عبارتی، توی تقسیم سلولی و به طور اختصاصی فرآیند تولید گامت، اتفاقاتی میفتن که باعث میشن ژنوم موجودات نسبت به والدینشون تغییر کنه (از جمله کراسینگ اور، جهش های نقطه‌ای و…)
    توی طول چند نسل این جهش ها تجمع پیدا میکنن و ژنوم تا حد زیادی تغییر میکنه!
  3. موجودات بیشتر از ظرفیت های محیطی زاده تولید میکنن و خیلی از زاده ها توی رقابت میمیرن (به این سادگی هم نیست ولی فرصتش نیست توضیح بدم کامل)
  4. موجوداتی که صفات سازگار تری با محیط دارن، بقای بهتری دارن (توی انگلیسی fitness استفاده میشه، یعنی سازگاری با محیط)، زنده میمونن، موجودات با fitness پایین تر اون دسته ای هستن که از بین میرن. در واقع از تمام جانداران بدنیا اومده توی یک جمعیت سازگار ها به اندازه ظرفیت محیط میمونن و هر کی ناسازگاری بیشتری داره احتمال مرگ بیشتری داره.

خب؛ حالا چیزایی که نیاز داشتیم تا بفهمیم انتخاب طبیعی یا Natural selection چطوری کار میکنه بدونیم رو یاد گرفتیم.
شرح کارکرد انتخاب طبیعی :
موجودات هر نسل، زاده هایی رو بوجود میارن که مقداری ژنشون از والد هاشون متفاوت هست، جهش هایی که در ژن زاده ها ایجاد شده تصادفی هست و میتونه خوب، بد یا خنثی (neutral) باشه. تعداد این زاده های تولید شده از ظرفیت و منابع محیط تا حدی بیشتره، پس به ناچار یک عده از این زاده ها باید بمیرن و با هم بر سر منابع محیطی رقابت کنن. زاده هایی که سازگاری بهتری با محیط دارن و به واسطه صفات (فنوتیپ) شون که از ژنومشون منشا گرفته توی این رقابت برنده میشن، زنده میمونن و نسل بعد رو تشکیل میدن. اما موجودات ناسازگار حذف میشن و سهمی توی نسل بعد ندارن؛ به این ترتیب بهترین ژن ها و بهترین جهش ها توی یک نسل انتخاب میشن و ژن های خودشون رو به نسل بعد منتقل میکنن.
جهش ها میتونن در شرایط خاص و نادر باعث بوجود اومدن صفات خوبی بشن، این جهش های خوب به دلیل بالا بردن احتمال بقای موجودات به سرعت در نسل های بعد منتشر میشن و باعث میشن که صفات خوب تجمع پیدا کنه و صفات مضر از جمعیت حذف بشن.

به طور خلاصه:
موجودات سازگار تر در هر نسل، سهم بیشتری از زاده ها رو توی نسل بعدی دارن و زاده های بیشتری بوجود میارن. به این ترتیب صفات خوب به نسل بعد میرسن. همچنین، جهش های مختلف باعث بوجود اومدن صفات جدید میشه. تجمع این ها در طور سال های زیاد باعث تغییرات بزرگ توی نسل و گونه زایی میشه. تاریخ حیات روی کره زمین 3.5 میلیارد سال عمر داره.

SOL LS.11 Natural Selection - Standards

🖊آرتین


0 Comments

Leave a Reply

Avatar placeholder

Your email address will not be published.